ΥΛΙΚΑ ΜΝΗΜΗΣ

(χαι - κου στη μνήμη του πατέρα )

1

Αρχαίος λυγμός
στο παγωμένο χώμα:
ταπεινή βροχή

2.

Πικρό το δάκρυ,
τη δίψα του θανάτου
ξεδιψάζοντας

3.

Δάχτυλο σκληρό
δείχνοντας ουρανό
το κυπαρίσσι

4.

Κάτω στον κάμπο
κατρακυλούν σύννεφα
γεμάτα λύπη

5.

Σκεύος οδύνης
στην ηχώ του θανάτου
μοιρολογώντας

6.

Σαρξ εκ της σαρκός,
η νύχτα με προσμένει:
έσχατος λόγος


7.

Ρίγος της φρίκης:
Στα παραπετάσματα
ο φεύγων χρόνος


8.

Λέξεις των νεκρών :
Κώδικες των ονείρων
ανεξήγητοι

9.

Στίχοι και στίχοι ,
ορφανοί στ’ ονείρου
τα μεσάνυχτα

10.

Στη μαύρη νύχτα
βωμός κάθε σου λέξη,
αστραπόφωτος

11

Στα παλιά βιβλία
χνάρια της απουσίας σου:
Υπογραμμίσεις

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

XAI-KOY (Μικρά νυχτερινά)

1

Κλωνάρι μ’ άστρα.
Αμίλητο φεγγάρι
Τρέμουν τα χείλη

2.

Η νύχτα πέφτει,
ψιθυρίζουν οι κήποι
«Ερωτευθείτε»

3.

Νύχτα του θέρους:
Ο ποταμός των άστρων,
ο άλλος δρόμος

4.

Νύχτες των μύρων:
Το φεγγάρι στα νερά
ίχνος ονείρων ….

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

XAI-KOY (Τ' ΑΝΕΜΟΥ)

Ι

Στα δαφνόφυλλα
παράφορος άνεμος:
ώρα του μάντη

ΙΙ

Χρησμός ανέμου:
Μεσάνυχτα, μια λεύκα
κροταλίζοντας

ΙΙΙ

Ρυθμός της νύχτας,
ο ψίθυρος της λεύκας
ακατάληπτος

IV

Φθαρτός ουρανός.
Άνεμος στα στάχυα
ο φεύγων χρόνος

V

Χορός ανέμου
Λαγωνικό του χρόνου
στα χαμόκλαδα

VI

Η νύχτα πέφτει.
Της λήθης ο αγέρας
στον ανεμοδείκτη.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Χαι-κου ( Γιά τον φτωχό Γ.Μ.)

Πάντα πληβείος
αγνώστου ονόματος...
Τί είχα φταίξει;

Φωνή σαρκασμού
στόμα του παρελθόντος
αδυσώπητο...

Μόνον η τύψη,
η ουλή στο πρόσωπο
της μαύρης λήθης

Λίγες δεκάρες...
Οι ασήμαντες λέξεις
του τρομαγμένου.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

XAI-KOY (Σκέψεις για το χρόνο και το θάνατο)

Στο σκληρό χώμα
ένα αυλάκι νερό
πάντα ο χρόνος

Οι ζητωκραυγές
πεταμένα κόκκαλα
στο σκύλο χρόνο

Γύψινες μάσκες
τρέχουμε στο σκοτάδι.
Θα ξημερώσει;

Πάνω στο φύλλο
ένα κομμάτι λάσπης:
Η απάντηση

Άγρυπνος νεκρός
καθισμένος στο χώμα,
αυτόπτης μάρτυς

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

XAI-KOY

Μεγάλες λέξεις,
αναμμένα μέταλλα.
Σφυρί του στίχου...


Τα ποιήματα
μοιραίες συναντήσεις
με τ' ανείπωτο.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

ΙΧΝΗ ΝΕΦΕΛΗΣ (Χαι-κου)

Ι
Σκοτεινός λόγος.
Εκκρέμαται η ψυχή:
Χθιζοί γαρ εσμέν

ΙΙ

Τις μου ο χρόνος;
Πρόσωπον προς πρόσωπον
και ιδού, ουκ ην

ΙΙΙ

Εν γη ερήμω,
το ψηλαφητόν σκότος.
Ψυχουλκούμενος

IV

Έκφοβος ειμί.
Εν λύπη αμαρτίας,
εις χουν θανάτου

V

Εν πλάνη ζωής
επερωτών τους νεκρούς,
το μέλλον σκότος.

VI

Μνήμη δικαίων:
Λίθος δοκιμασίας
εις οίκον πένθους


ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

20 HAI - KU ON EMILY DICKINSON

Timid as a bird.
My lips just hold the name:
Immortality

An evening sky:
The woods were painted
the mystic green

The web of life
Time’s sublimest target
You and I tonight

“Time is over”
The vulture screamed
At the setting sun.

Miles and miles
East of eternity
The largest fire

Long silent hours…
I chose this single star
The door of God

After great pain
Embarrassed –not afraid
I wear my wings

A report of land
Where the angels are:
Immortality

Only a breeze,
A caper in the trees:
Not tell its name

Not tell its name
You and I and the secret:
Immortality

At the full dew,
just as the dawn was red:
an aged bee

Their pretty lips
- The least push of joy-
thorn in my side

There is a pain:
His dateless dynasty
The former love

We came at flesh:
Eternity and time
frost upon the glass

Coin in the sand
My little craft was lost
I remember not

You and I tonight:
Starring at the mocking sky
the test of love

This is the place!
The only one way
Illocality

The way of dusk:
The begging for the life
A little madness

Their pretty lips…
Memory like melody.
The old desire

Dirks of melody
Old grounds of memory
Unsuspected things

GEORGE C. ANYFANTIS

(ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ)

ΝΗΔΥΜΟΣ ΥΠΝΟΣ (Χαι-κου)

Κλειστά βλέφαρα,

διψώντας για ουρανό:

Νήδυμος ύπνος

Λίγο πριν φέξει,

ο δρόμος των θαυμάτων,

ο ένδον κόσμος

Ηχούν καμπάνες

στην αμφίστομη μνήμη.

Χάλκινος ύπνος.

Ο άλλος ύπνος.

Ο δίχως όνειρα.

Αμετακλήτως

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

XAI-KOY (........)

Όνομα νεκρής :
Βαραίνει το μολύβι
στο ψυχοχάρτι

Ρόδο της μνήμης.
Καίγεται το σκοτάδι,
κερί που λιώνει.

Ουκ έστιν ώδε!
Στην πέτρα των αγγέλων
το πικρό δάκρυ.

Γυρίζει μόνος.
Της θλίψης λυχναράκι,
κάφτρα τσιγάρου


ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ (Χαι-Κου)

Ι

Ντυμένη με φως.
Ακίνητη στο βράχο
Οφθαλμαπάτη

ΙΙ

Γεμάτος θλίψη
ο ξεχασμένος φάρος
φεγγοβολούσε


ΙΙΙ

Λευκά στους βράχους
Ακροβατούν της μνήμης:
Θαλασσοπούλια

IV

Όνειρο βαθύ:
Μεταξωτό πέλαγος
Πέρα στη δύση

V

Στην υγρήν άμμο
Το κέλυφος του χρόνου
Λησμονημένο

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

THE SUMMER HILL (Hai-Ku)

From the summer hill,
-in a more golden light-
a little forest

George Gh. Anyfantis

(from Hai-ku on Emily Dickinson)