Thursday, September 25, 2008

Χαι-κου ( Γιά τον φτωχό Γ.Μ.)

Πάντα πληβείος
αγνώστου ονόματος...
Τί είχα φταίξει;

Φωνή σαρκασμού
στόμα του παρελθόντος
αδυσώπητο...

Μόνον η τύψη,
η ουλή στο πρόσωπο
της μαύρης λήθης

Λίγες δεκάρες...
Οι ασήμαντες λέξεις
του τρομαγμένου.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

3 comments:

γητεύτρια said...

Πάντα εύστοχος, αφαιρετικός, μεστός ποιητικός λόγος τα χάι κου σου Γιώργο!
Εύγε!

Την καλησπέρα μου!

Φαιδρα Φις said...

πάντα πληβείος αγνώστου ονόματος...

δεν μπορώ να φανταστώ πιο δυνατή αρχή!
θαυμάζω.
καλημέρα
σας φιλώ

Churchwarden said...

"Λίγες δεκάρες...
Οι ασήμαντες λέξεις
του τρομαγμένου"

Tον είδα μπροστά μου. Εξαίρετο.