Tuesday, May 06, 2008

ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Στα βάθη του καθρέφτη
λάμπουνε μυρωμένα
τα δώρα των ονείρων:
Οι βάρκες των ματιών σου,
γεμάτες φως και πόθους.
Στους νυχτωμένους κάβους
ηχούν βραχνές κιθάρες…
Σωρός στη μνήμη μου
τσαλακωμένα γράμματα,
το χρυσάφι του χρόνου,
ο θησαυρός της θλίψης


ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

5 comments:

Natalia said...

"... τα δώρα των ονείρων'''"

δεν τα είχα σκεφτεί ποτέ έτσι

μου αρεσει αυτή η έκφραση
ωραίοι στίχοι
καλησπέρα

faraona said...

Ωραιοι στιχοι !!!

καλο βραδυ

Φαίδρα φις said...

"ν'ακούς μέσα στη νύχτα τα φτερά
και να θαρρείς πως άγγελος σιμώνει
λυγμός της μοναξιάς σου το τριζόνι
κι η βάρκα πάνω σ'έναστρα νερά..."

μερικά τα έχω μάθει απ'έξω.

καλημέρα
σας φιλώ

Παναγιώτης Ράμμης said...

Ευαίσθητη και γνήσια ποιητική φωνή.Ενδιαφέροντα και τα ιστορικά σου θέματα.

Weaver said...

@ Ναταλία , Φαραώνα , ευχαριστώ

@ Φαίδρα: Με συγκινεί το γεγονός οτι κάποιος έχει μάθει απέξω ποιήματά μου. Ευχαριστώ

@Παναγιώτη : Καλώς ήρθες στη γωνιά μου. Ευχαριστώ για τα καλά λόγια σου