Friday, May 11, 2007

Η ΑΠΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ


"Λέγει προς αυτόν ο Νικόδημος πώς δύναται
γεννηθήναι άνθρωπος γέρων ών;"
Ιωάννης Γ΄ 4
Μέρα του Μάη. Στη θάλασσα, στο φως
και στους ανθούς να λιώνει το κορμί μου,
πνεύμα να γίνεται κι ο σπόρος ο κρυφός
και ν' απαντά στην απορία του Νικοδήμου
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ
Από τη συλλογή "ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ" (1997)

5 comments:

Natalia said...

Αυτά γράφεις Weaver και μετά άντε να βρούμε φτερά για να πετάξουμε...

δυνατοί στίχοι
καλησπέρα

smokecolumn said...

Ωραίο ποίημα. Ανάλογο στίχο έχει γράψει νομίζω και η Dickinson (η Έμιλυ όχι η Αντζι) "και η απορία του Νικοδήμου βρίσκει την ετήσια απάντησή της"

ΑΛΕΚΤΩΡ said...

αχ,αχ,
αυτός ο Μάης

περάστε απ' τα μέρη μας
σήμερα

το παρόν είναι επίσημη πρόσκληση

ellinida said...

Η θάλασσα, πηγή νεότητας, δεν σε προδίδει ποτέ. Μόνο στην αγκαλιά της παραμένουμε πάντα παιδιά.
Καλημέρα.

Weaver said...

@ natalia : θα αισθανθείτε Ναταλία , να σας "φυτρώνουν τα φτερά , τα πρωτινά , τα μεγάλα", όπως έγραφε κι ο Παλαμάς . Αν δεν τα έχετε ήδη...

@ smokecolumn: Ευχαριστώ. Προφανώς κι εσείς προτιμάτε την Αντζι απο την Εμιλυ :)) Διατί να το κρύψωμεν άλλωστε !!

@ αλέκτωρ: Είστε το τελευταίο κοκκόρι που λαλείτε. Τα άλλα " μέσα τσ δίσεκτα ετούτα χρόνια / τα κοκκόρια που που λαλούν είναι καπόνια"

@ ellinida: Να σαι καλά και να χαίρεσαι καθημερινά τη θάλασσα Εβίνα. Γιατί εμείς στη μέση του κάμπου , μόνο στα όνειρά μας τη βλέπουμε ...