Friday, April 06, 2007

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Μέρα μουντή. Στο δάσος έχει χιόνι,
στα κρύα κλαριά του το κοτσύφι ψάλλει.
Της άνοιξης ανάσα φοβισμένη πάλλει,
βαραίν΄η λύπη, πόθος την υψώνει.

Μικρός και σιωπηλός αργοσταλάζει
ανθών λαός: οι μενεξέδες στο παρτέρι.
Γλυκά ευωδούν. Κανένας τους δεν ξέρει
σε θάνατου γιορτή πως ευωδιάζει.

Ανθούν τα δέντρα κι από δάκρυα, τυφλά,
κι ο ουρανός γέρνει βαρύς και χαμηλός.
Οι κήποι κι όλ' οι λόφοι μοιάζουν ως
κήπος Γεθσημανή και Γολγοθά...

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

(πάνω στο ποίημα του ΗERMANN HESSE "Karfreitag")

7 comments:

alphacentaurus said...

Καλή Ανάσταση απ' το Άλφα του Κενταύρου!

Σωκράτης Ξένος said...

Χρόνια Πολλά, Γιώργο
Με αγάπη

ellinida said...

Χρόνια πολλά. Να χαίρεσαι τους δικούς σου.

ghteytria said...

Χρόνια πολλά, χαρούμενα, ποιοτικά, δημιουργικά με έμπνευση!

Με εκτίμηση
Μαριάννα

Weaver said...

Ευχαριστώ φίλοι μου. Να στε καλά και να χαίρεστε όσους και ό,τι αγαπάτε.

Natalia said...

Χριστός Ανέστη... με υγεία
και πολλές δημιουργίες

Όλο το ποίημα είναι ωραίο,
αλλά ο δεύτερος στίχος πολύ δυνατός...

Natalia said...

συγνώμη, η δεύτερη στροφή εννοούσα.
Ο οβελίας μου κοίμισε το μυαλό