Tuesday, June 26, 2007

ΓΕΡΙΚΟ ΤΖΙΤΖΙΚΙ

Έζησα με της φυγής τη δίψα. Άδειασα την κούπα των στίχων. Τώρα που σβήνει ο πυρετός του αίματος και χάνεται η τρεμούλα των ταμπούρλων, γυρεύω - κάθε αυγή- τα ίχνη της πεταλούδας, τις στάχτες της αγάπης. Να μείνω άφωνος , σαν την πέτρα, στο σπλαχνικό χορτάρι. Γέρικο τζιτζίκι σε φθαρμένο φύλλο.
Κάτι περνά πετώντας....Θάνατος δεν υπάρχει.
Γ.Κ.ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

5 comments:

ΠΡΕΖΑ TV said...

Πολυ ομορφο...
Τις καλησπερες μου...

Τίποτα said...

Το δικό σου πέταγμα της πεταλούδας είναι ζωγραφισμένο στα γραπτά σου. Κι όσο ζωγραφίζεις, θάνατος δεν υπάρχει.

Τάσος Ν. Καραμήτσος said...

Σου στέλνω- αν τα καταφέρω- και ένα τζιτζίκι που αλλάζει δέρμα
http://users.sch.gr/karamitsos/images/Neotzitziki.jpg
Καλημέρα

Jo-Anna said...

Σαν ραψωδος σε χωρικο πρασινου .

Ξεχνιεμαι απο την μελαγχολια της στασης .
Και δεν αρμοζει κανενα σχολιο σ αυτη τη νηνεμια χρωματων και ηχων

Μονο ενα παντα ταπεινο βλεμα στελνω για να διπλωσει αυτη τη σταση -αποσταση


Ιωαννα

Weaver said...

@ πρέζα tv: Ευχαριστώ

@ τίποτα: Μ ευφραίνει ο λόγος σου, σαν το νερό που ευφραίνει το πλατάνι

@ τάσος ν. καραμήτσος: Τζιτζίκια που αλλάζουμε δέρμα κι εμείς Τάσο. Βλέπω, το νιώθεις καλά κι εσύ το ίδιο

@ jo-anna : Ευχαριστώ για το περίσσευμα της καρδιάς σου καλή μου JO-ANNA - Αυγή που την υμνεί ο Τιθωνός (τζιτζίκι)