Wednesday, February 14, 2007

ΒΡΑΔΙ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ

Από το λόφο σκοτεινιά μπλάβα κατηφορίζει
προς του χιονιού τη θάλασσα, θαμπά, που σιγολιώνει.
Χωρίς μορφή στα σύννεφα, σαν όνειρο που σβήνει
των δέντρων πλέουν οι κορφές, οι πεθαμένοι κλώνοι.

Μα μέσα στο μικρό χωριό και στα νωθρά σοκκάκια
όλος δροσιά και ήσυχος άνεμος σεργιανίζει.
Στους φράχτες ξεκουράζεται , σε σκοτεινά κηπάκια
και σ' όνειρα της νιότης μας άνοιξη για να γίνει.


Πάνω στο ποίημα του HERMAN HESSE "FEBRUARABEND"
(διασκευή Γ.Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ)

3 comments:

ioeu said...

Το ταξίδεψες...

pythia said...

την είδα στο βάθος του...
την Άνοιξη!

Νικος Περακης said...

Σε ευχαριστώ πολύ που επέμεινες...
Την εκτίμησή μου!!
Νίκος